متن آهنگ رضا پیشرو و عرفان روشن

 

باز پرا بازن آخه راحته واسم

روشنه از اول تا آخره راهم

پره حرفیم اینا بد لالن جنسیم اینا

دلالن نمیشن وارد اتمسفر سیارم

وقتی‌ پیشرو میاد

با عرفان نده پز فیک بزن بان

وقتی‌ ما میشیم هم پیمان

تورو بیرون میکشم از زندان

وکالو میندازیم توو فر داغ

تو میشنوی میشی‌ گره باز

دیگه حسابی‌ شدیم بی‌ حساب

حتی اگه همه چی‌ بره زیر پا

اگه تیرو تار کیته من بهت

قول میدم میشه ناب

این داروی دیدته همونی

که اکیپ ما میشناخت

بذا امیدی باشیم

توو ناامیدی پرات بستن

بهت بالو میدیم دلا خستن

بهت حالو میدیم

امشب برنامه کل سالو

چیدیم راهی‌ رفتیم که

تهش برگشت نبود چاهی

کندیمو و تهش گنج نبود

قفل کلیدیم سفر میچینیم

نسخه پیچیدیم

برگش نموند پشتمون

خالی‌ مشتمون خالی‌

چوب لای چرخو پنچر نموند

مشتتون بودیم

پشتتون بودیم توی

دستمون خنجر نبود

قلممو حنجرمون سپر همیم

چون سنگر نبود

از این سنگترو واسه

ایرانم ا دلم تنگتر نبود

بیش از این نمیشه با

عقده و رفت گذشت

اون روزا که بودیم

دور جدول ولی‌

امروز اینو متوجم که

ته ناراحتیها اوج خندس

درمان میشی‌ وقتی‌

شه مورد برعکس

باس از اول درساتو حفظ کنی

‌ وقتی‌ دوباره گذرت میخوره جنگل