متن آهنگ حامد زمانی سپیدار

 

با عشق این قصه شروع میشه

اونجا که عطر یاس میپیچه

 من مردمی رو میشناسم که

دنیا کنار عشقشون هیچه

آتشفشان توو قلب مرداشه

کوهن که سر به زیر و آرومن

 من رشته کوهایی رو میشناسم

که از ته دنیا معلومن

مشق شهادت میکنن مردای این خاک

از روی دستو بازوی سقای بی دست

ی نخل بی سر سوخته توو خون و آتیش

 هر جای این خونه چراغ روشنی هست

هیشکی ندیده قبل این مردم سپیدار

شال دلیری و سلحشوری ببنده

این جنگل افرا ی عمره نذر کرده

وقت تبر خوردن میون خون بخنده

 کل عشیره باز پا میشن

وقتیکه جنگ و خون به پا میشه

کل قبیله کوه میپوشن

هر مرد هم سنگ دلا میشه

وقتی برای عشق میجنگن

رنگ سفر میگیره دنیاشون با موجو

طوفان هم قسم میشن پای قطارای

فشنگاشون پای قطارای فشنگاشون

مشق شهادت میکنن مردای این خاک

از روی دستو بازوی سقای بی دست

ی نخل بی سر سوخته توو خون و آتیش

 هر جای این خونه چراغ روشنی هست

هیشکی ندیده قبل این مردم سپیدار

شال دلیری و سلحشوری ببنده

این جنگل افرا ی عمره نذر کرده

وقت تبر خوردن میون خون بخنده

عطری که توی شهر پیچیده

با باد از آزادگی گفته وقتیکه

فتح عشق نزدیکه پرچم

به دست باد میوفته

هر جا یکی عاشق بشه اونجا

بازار جنگ و عشق و خون میشه

عطر گلای یاس میپیچه اونجا که لاله

واژگون میشه اونجا که لاله واژگون میشه