متن آهنگ علیرضا روزگار قرنطینه

 

سر چی با من بحث میکنی انقده بیهوده

منه داغون زندگیم همینجوریم نابوده

 تو که میدونستی من همینم همین که میبینی

داری دنبال کی میگردی توو منه فرسوده

دست از سرم بردار وقتیکه اعصاب ندارم

وقتیکه صبح تا شب توو خونه همش بیکارم

کارم شده هی چایی پشت چایی و فکرای بد

منه لعنتی توو سرم میخوره هی بوق ممتد

موزیک میسازم از صبح تا شب ولی همش بیخودی

توی رفاقت میخورم ضربمو همش از خودی

دیوونه تر از من تویی که پام موندی بی هوا

هوای من خیلی کشندست طرف من نیا

هر صبح که از خواب پا میشیم خبرای بد و بد میشنویم

ی روز زلزلس ی روز سیله یا همو میکشیم

زندگیمون رو دور تکراره و پر از استرس

ای خدا ناجی تو که گفته بودی دیگه بفرست

بیماری اومده ی عده نشستن دارن جوک میسازن

ی عده لاشخور توو هر موقعیت از خودشون بت میسازن

ی عده با لبخند میگن مریض شدیم همدردیم باهاتون

بمیرم واستون سو تغذیه دارین شبا نمیبره خوابتون

اما این وسط ی عده پرستار و دکترن که دارن جون میدن

بیست سال درس خوندن زحمت خونواده رو نون میدن

بدبختیمون اینه که خیلی زود عادت میکنیم به همه چی

خیلی اعصابم خرابه دارم این حرفا رو میگم به کی

سر چی با من بحث میکنی انقده بیهوده

منه داغون زندگیم همینجوریم نابوده

 تو که میدونستی من همینم همین که میبینی

داری دنبال کی میگردی توو منه فرسوده

دست از سرم بردار وقتیکه اعصاب ندارم

وقتیکه صبح تا شب توو خونه همش بیکارم

کارم شده هی چایی پشت چایی و فکرای بد

منه لعنتی توو سرم میخوره هی بوق ممتد